Na
drugiej części Mamma Mii byłam już
jakiś czas temu. Miałam możliwość pójścia na pokaz przedpremierowy, a że byłam
podjarana opcją obejrzenia kontynuacji jednego z moich ulubionych filmów
wszechczasów, to zabrałam się i poszłam. Z kina wyszłam wściekła,
zdezorientowana i smutna. Wściekła, bo kto do cholery pozwolił na ten film,
zdezorientowana, bo jednak cała oprawa była dobra, a smutna, bo kurczę, udało
mi się wzruszyć.
