…
czyli krótko, zwięźle i na temat.
Kolejny
poziom w relacjach Tessy i Hardina. Tym razem poznamy tę historię nie tylko z
żeńskiego punktu widzenia, ale też i z męskiego. Narracja przeplata się między
rozdziałami, raz dowiadujemy się, co myśli Tessa, a raz Hardin. Przy lekturze
denerwowało mnie to ciągłe przeskakiwanie między narratorami, ale gdy już się
do niego przyzwyczaiłam, potrafiłam wyciągnąć wiele z takiego zabiegu. Pozwala
on nam na szersze poznanie postaci Hardina, jego historii, myśli i wartości,
którymi się kieruje. Sam Hardin pokazuje, jak bardzo się zmienił i że w gruncie
nie jest wcale takim złym człowiekiem, jak go namalowała Tessa w pierwszej
części.
Jedną
z niewielu rzeczy, które mi się podobały w tej części, są cytaty zaczerpnięte z
różnych powieści klasycznych takich jak dzieła Jane Austen czy Charlotte
Brontë. Ale sam język After dalej
pozostawia wiele do życzenia. Jego jedyną zaletą jest fakt, że bardzo szybko
się czyta i jest łatwy w przyswajaniu. Choć w tym wypadku prędkość czytania
nijak się ma do fabuły, która wlokła się jak flaki z olejem. Tu się nic nie
dzieje! Nie mogłam znieść braku wydarzeń i tych pozornych zwrotów akcji, które
zawsze kończyły się dwie strony dalej. Po tak zaskakującym i niespodziewanym
zakończeniu pierwszej części w drugiej spodziewałam się czegoś podobnego albo
nawet lepszego. Oczekiwałam czegoś, co mnie zaskoczy i mimo mojej niechęci do
całej serii sprawi, że zapragnę przeczytać trzeci tom. Ale tak się nie stało.
Do samego końca walczyłam z sennością i opadającymi powiekami, bo tak dłużyła
mi się wszystko dłużyło.
Druga
część After w skrócie, to ponad 700
stron kłótni, seksu, kłótni, seksu, kłótni, seksu… i tak dalej. Gdzieś tam
pomiędzy znajdziemy pracę Tessy, kłopoty z rodziną, przyjaciółmi i na uczelni.
Mimo tego, że w trakcie poznamy dokładniejszą historię Hardina i lepiej go
poznamy, wiele się nie dzieje. Większość stanowią bezsensowne wybuchy głównej
bohaterki, która nie raz i nie dwa robiła z igły widły. Do tego jej ośli upór i
zachowanie, którego nie powstydziłaby się gimnazjalistka.
Najlepszą
rzeczą w całej serii jest to, że nie spotkałam się z negatywną opinią na jej
temat. Nawet jeśli komuś nie do końca odpowiada tematyka powieści, to twierdzi,
że te książki mają w sobie to coś, co przyciąga. Czuję się przez to dziwnie, bo
„dzieła” Anny Todd w żaden sposób do mnie nie przemawiają i uważam je za
płytkie, bezsensownie wymysły z Wattpada, które zapragnięto opublikować. To, co
było fan fiction, powinno nim zostać i chyba na tym zdaniu ostatecznie skończę
swoją przygodę z tą serią.
Znajdziesz mnie również tutaj:
Facebook:
https://www.facebook.com/toreadornottoreadworld/
Instagram:
https://www.instagram.com/thethirteenthbook/
Goodreads:
https://www.goodreads.com/ewuniunia
Snapchat: @ewuniunia
